पै आदिचेनि अवसरें । विरूढे गगनाचेनि अंकुरे ।जें अंती गिळी अक्षरें । प्रणवपटींचीं ।। ४० ।। ज्ञानेश्वरी अध्याय सातवा ओवीचा…
म्हणोनि याकारणें । तूंतें मी सदा म्हणें ।योगी होय अंतःकरणें । पंडुकुमरा ।। ४८१ ।। ज्ञानेश्वरी अध्याय सहावा ओवीचा अर्थ…
तेथ मनाचें मेहुडें विरे । पवनाचें पवनपण सरे।आपणपां आपण मुरे । आकाशही ।। ४६८ ।। ज्ञानेश्वरी अध्याय सहावा ओवीचा अर्थ…
हां हो जी अवधारिलें । हें जें साधन तुम्हीं निरूपिलें ।आवडतयाहि अभ्यासिलें । फावों शके ।। ३३७ ।। ज्ञानेश्वरी अध्याय…
जे शून्यलिंगाची पिंडी । जें परमात्मया शिवाची करंडी ।जे प्राणाची उघडी । जन्मभूमि ।। २७३ ।। ज्ञानेश्वरी अध्याय सहावा ओवीचा…
पवनाचा वारिका वळघे । चाले तरी उदकी पाऊल न लागे ।येणें येणें प्रसंगे । येती बहुता सिद्धि ।। २७० ।।…
ऐसी दोनी भूतें खाये । ते वेळीं संपूर्ण धाये ।मग सौम्य होऊनि राहे । सुषुम्नेपाशीं ।। २४० ।। ज्ञानेश्वरी अध्याय…
जे जे ठाय समांस । तेथ आहाच जोडे घाउस ।पाठी एकदोनी घांस । हियाही भरी ।। २३१ ।। ज्ञानेश्वरी अध्याय…
कैसे उन्मेखचांदिणें तार । आणि भावार्था पडे गार ।हेचि श्लोकार्थकुमुदी तरी फार । साविया होती ।। १३४ ।। ज्ञानेश्वरी अध्याय…
जैं भ्रांतिसेजे सुतला । तैं स्वप्नसुखें भुतला ।मग ज्ञानोदयीं चेइला । म्हणोनिया ।। ४७ ।। ज्ञानेश्वरी अध्याय पांचवा ओवीचा अर्थ…