जें ऐसेंही परि विरुळें । इये विज्ञानाचिये खोळे ।हालवलेंही न गळे । ते परब्रह्म ।। १७ ।। ज्ञानेश्वरी अध्याय आठवा…
पवन कवणातें न शिवेचि । आकाश कें न समायेचि ।हें असो एक मीचि । विश्वीं असें ।। १६० ।। ज्ञानेश्वरी…
जरी पवन हालवूनि पाहिजे । तरी गगनावेगळा देखिजे ।एऱ्हवी गगन तो सहजें । असे जैसें ।। ११५ ।। ज्ञानेश्वरी अध्याय…
चतुर्विधु ठसा । उमटों लागे आपैसा ।मोला तरी सरिसा । परि थरचि आनान ।। २३ ।। ज्ञानेश्वरी अध्याय सातवा ओवीचा…
तिये सिद्धप्रज्ञेचेनि लाभे । मनचि सारस्वतें दुभे ।मग सकळ शास्त्रें स्वयंभे । निघती मुखें ।। ४५४ ।। ज्ञानेश्वरी अध्याय सहावा…
परतोनि पाठिमोरें ठाकें । आणि आपणियांतें आपण देंखे ।देखतखेंवो वोळखे । म्हणे तत्त्व तें मी ।। ३६६ ।। ज्ञानेश्वरी अध्याय…
जरि हे प्रतीति हन अंतरी फाके । तरी विश्वचि हें अवघें झाकें ।तंव अर्जुन म्हणे निकें । साचचि जी हें…
जें महाभूतांचें बीज । जें महातेजाचें तेज ।एवं पार्था जें निज । स्वरूप माझें ।। ३२३ ।। ज्ञानेश्वरी अध्याय सहावा…
ऐसे शब्दजात माघौतें सरे । तेथ संकल्पाचें आयुष्य पुरे ।वाराही जेथ न शिरे । विचाराचा ।। ३१९ ।। ज्ञानेश्वरी अध्याय…
पैं मेघाचेनि मुखीं निवडला । समुद्र कां वोघीं पडिला ।तो मागुता जैसा आला । आपणपेयां ।। ३०७ ।। ज्ञानेश्वरी अध्याय…