Chandrakant Kasar Poem on Ashram life
सोबती गेले वरती
जीवन निरर्थक झालं
कधी सुने कडे तर
कधी लेकी कडे
घालवलं
परवड झाली सर्वांची
म्हणून,
आश्रमाचं दार उघडलं….
ते होते सोबतीला
सगळं घर पोसलं जायचं
ते गेल्यावर
आता कोणी पोसायचं
आपलं म्हणून राहिलं नाही
घरच परकं झालं
म्हणून,
आश्रमाचं दार उघडलं….
ते होते सोबतीला
मोकळा श्वास घेत होते
सगळेच कुटुंब
आनंदाने रहात होते
पाहुण्यांची रेलचेल
सणावाराचा गोडवा होता
ते गेल्यानंतर
श्वास माझा कोंडत गेला
कोपर्‍यात जागा बसायला
अडगळीत दिले रहायला
ह्यांनी मोकळे जगावं
म्हणून,
आश्रमाचं दार उघडलं….
संसाराचे ओझे वाहिले
आम्ही ज्यांच्या साठी
त्यांनाच आम्ही ओझे झालो
न पेलण्यासाठी
म्हणून,
आश्रमाचं दार उघडलं….
एक श्वास सोबतीने
स्वच्छंदी रहात होता
तोच शेवटचा श्वास
आश्रमात सोडायचा होता
म्हणून,
आश्रमाचं दार उघडलं…..
कवी : चंद्रशेखर प्रभाकर कासार
चांदवडकर ,धुळे.
७५८८३१८५४३.
यूपीआयने भारतातील डिजिटल व्यवहाराची व्याख्याच बदलून टाकली. हातात रोख न ठेवता काही सेकंदांत होणारे व्यवहार,…
मातीला आकार देणाऱ्या कुंभाराच्या हातात केवळ मडके घडत नाही; त्या हातातून मानवी संस्कृतीचा इतिहास आकार…
अखिल महाराष्ट्र इतिहास परिषदेची घोषणा सिंधुदुर्गनगरी : गेली २६ वर्षे सातत्याने केलेल्या कातळशिल्प संशोधन कार्याची…
विशेष आर्थिक लेख भारतीय विमा नियामक व विकास प्राधिकरणाने (म्हणजे आयआरडीएआय ) देशभरातील विमा वितरण…
विश्व किती मोठे आहे, त्याची व्याप्ती किती आणि त्यातील प्रत्येक कणाची मोजदाद कशी करायची, हा…
साहित्य अकादमी विजेते पंजाबी लेखक सत्यपाल भिखी यांचे भाषांतर पंजाब पटियाला येथे प्रकाशन सोहळा अजय…