Hirav Pakharu Poem by Vinayak Joshi
हिरव्या रानी “हिरवं पाखरू”
अवचित येऊन लागलं फिरू
चुकवून डोळा उभं बांधावर
कुठून आलं त्या कसं विचारू
नजर शोधते काय हेरते
बाई मोठी सराईत वाटते
हिरव्या पोपटा लाल चोच
जशी कुणाची वाट पहाते!
अंग शेलाट नजर भिरभिरती
तिरक्या नजरेने काय शोधती
हाती भेंडीचा “फोक घेऊनी”
धावतेय कोणत्या वळू मागुती
केस मोकळे “शहरी” वाटते
पदर “खोचून” चापून चोपून
लक्ष कुणावर ठेवलंय रोखून
थांगपत्ता न तो देई लागून
पायी पैजण नवीन वाटती
वाट कुणाची पहात उभी ती
सांज समयाला असं पाखरू
येईल का जाळ्यात आपल्या ती
अशा निवांत भलत्या क्षणाला
उभी एकली कां बर राहीली
चौकशी कराया हवी आपणा
आपल्या गावी जबाबदारी आपली
विनायक जोशी
ठाणे
२५ ऑक्टोबर रोजी संमेलन; ऐतिहासिक नगरीत मराठीचा जागर रंजनादेवी भोईटे स्वागताध्यक्ष, तर मानसी म्हसकर निमंत्रक…
धर्माचा ऱ्हास झाला की केवळ धार्मिक परंपरा कमकुवत होत नाहीत, तर समाजातील न्याय, नीती, कर्तव्य…
निवेदिता प्रतिष्ठानचे अध्यक्ष डॉ. प्रशांत परांजपे यांनी कोकणातील उपलब्ध गवताचा उपयोग मराठवाड्यातील दुष्काळग्रस्त जनावरांसाठी चारा…
https://www.youtube.com/shorts/opdAOIP8810?feature=share दुष्काळ जाहीर करून कोणते प्रश्न सुटले..?? हात जोडत तो म्हणाला, "साहेब, सोयाबीन करपली, मका…
भाषा हे वादाचे कारण नव्हे तर संवादाचे साधन - डॉ शरद गोरे तंजावरमधील सरफोजी (द्वितीय)…
स्टेटलाइन : मतदार यादी शुद्ध, अचूक आणि अद्ययावत करण्यासाठी सुरू झालेली विशेष गहन पुनरिक्षण प्रक्रिया…