Humanity Rekha Dikshit Poem
चिमणी आई व्याली घरासमोर
पिल्लं सात तिची सुंदर
दीपूला लागला लळा फार
चिमणीचा विश्र्वास तिच्यावर फार ॥१॥
पिलू पडे धप्पकन गटारा
दीपिकाचा जीव कावरा-बावरा
आरडा ओरडा हाका मारी
पिलाला काढल्यावर उड्या मारी॥२॥
एकदा काय झालं….
पिल्लू एक पडले गटारी
काही केल्या निघेना बाहेरी
दीपिका झाली भयभीत भारी
म्हणे,पिलाला काढा लवकरी॥३॥
सर्वांनी केली पराकाष्ठा प्रयत्नांची
छोट्या पिलाचा जीव वाचवण्याची
यश काही येईच ना
दीपिका रडायची थांबेच ना॥४॥
शेवटी केला १०१ ला फोन
गाडीतून आली माणसे दोन
झाली गोळा गल्ली सारी
म्हणती दीपिकाचे प्रेमच भारी ॥५॥
अखेर काढले बाहेर पिलाला
टॉवेल, गरम पाणी अंघोळीला
माणूसकी आणखीन दुसरी काय
खुश दीपू, पिल्लाचीही माय ॥६॥
कवयित्री – आशारेखा (रेखा दीक्षित), कोल्हापूर
मोबाईल नंबर 9284046023
स्वप्नापलिकडची एव्हरेस्ट वारी भाग - ६ एव्हरेस्ट बेस कॅम्पच्या प्रवासातील तेंगबोचेकडे जाणारा टप्पा म्हणजे हिमालयाच्या…
सहारा म्हटलं की डोळ्यांसमोर उभं राहतं ते अंतहीन वाळूचं साम्राज्य. पण याच वाळवंटाच्या मध्यभागी हिरवाईने…
"योग्य वेळ" येण्याची वाट पाहत आयुष्य पुढे ढकलणाऱ्या प्रत्येक माणसासाठी ज्ञानेश्वर माऊलींची ही ओवी जागृतीचा…
तिरंग्याचे रंगयेरवी कुठे असतेभारतमातासारे जहाँ से अच्छा वगैरे वगैरे.आपला देश,त्यासाठी काही त्यागत्याची काही जाणीव वगैरे…
स्टेटलाइन अयोध्येतील श्रीराम जन्मभूमी मंदिरातील देणग्यांच्या कथित गैरव्यवहाराच्या प्रकरणाने देशभरात मोठी चर्चा सुरू झाली आहे.…
आपल्या प्रत्येक कर्माचे फळ आपल्याला भोगावे लागते, असे शास्त्र सांगते. मग कर्मबंधनातून मुक्तीचा मार्ग कोणता?…