Humanity Rekha Dikshit Poem
चिमणी आई व्याली घरासमोर
पिल्लं सात तिची सुंदर
दीपूला लागला लळा फार
चिमणीचा विश्र्वास तिच्यावर फार ॥१॥
पिलू पडे धप्पकन गटारा
दीपिकाचा जीव कावरा-बावरा
आरडा ओरडा हाका मारी
पिलाला काढल्यावर उड्या मारी॥२॥
एकदा काय झालं….
पिल्लू एक पडले गटारी
काही केल्या निघेना बाहेरी
दीपिका झाली भयभीत भारी
म्हणे,पिलाला काढा लवकरी॥३॥
सर्वांनी केली पराकाष्ठा प्रयत्नांची
छोट्या पिलाचा जीव वाचवण्याची
यश काही येईच ना
दीपिका रडायची थांबेच ना॥४॥
शेवटी केला १०१ ला फोन
गाडीतून आली माणसे दोन
झाली गोळा गल्ली सारी
म्हणती दीपिकाचे प्रेमच भारी ॥५॥
अखेर काढले बाहेर पिलाला
टॉवेल, गरम पाणी अंघोळीला
माणूसकी आणखीन दुसरी काय
खुश दीपू, पिल्लाचीही माय ॥६॥
कवयित्री – आशारेखा (रेखा दीक्षित), कोल्हापूर
मोबाईल नंबर 9284046023
एका भटक्याची डायरी प्रशांत महासागराच्या अथांग निळाईत वसलेली हवाईची बेटे म्हणजे निसर्गाच्या अद्भुत प्रयोगशाळाच! कुठे…
पावसाळ्यात वातावरणातील गारवा, सततचा ओलावा आणि बदलते हवामान यामुळे पचनशक्ती मंदावते आणि शरीराची प्रतिकारक्षमताही प्रभावित…
धान्यापासून उद्योगाकडे : एक्सट्रुजन तंत्रज्ञानातून ग्रामीण उद्योजकतेला नवी दिशा बाजरी, ज्वारी, नाचणी, मका आणि तांदूळ…
सत्यपाल भिकी यांनी केले भाषांतर; हिंदी अनुवादानंतर पंजाबी आवृत्ती मुंबई ः डॉ. बाबासाहेब आंबेडकर यांच्या…
जागतिकीकरणाच्या वेगवान प्रवाहात बदलत जाणारे आर्थिक आणि भू-राजकीय समीकरण, पारंपरिक जागतिक वित्तीय संस्थांच्या वर्चस्वाला उभे…