क्लेश वृक्षाच्या छायेत……..बहरलेल्या काव्याचा मोहोर आयुष्याच्या कडू-गोड अनुभवांतून जन्माला येणारे काव्य हेच खरे जीवनाचे आरसे असते. वेदना, एकाकीपणा, प्रेम, निसर्ग…
शरीर निकामी झालं कीलाकडावर लाकूड रचूनदूध दही शेवटची अंघोळनवीन साडी नवीन धोतरमीठ कुंकू ,फुलांचे हारनवरी नवरदेवाचा तो साजशुभ्र कापडात झाकूनघट्ट…
जीवनाचे मौलिक स्थान, मौलिक प्रवास, मौलिक वेळ, मौलिक संदेश, मौलिक समाधान, मौलिक आनंद अगदी सहजतेने कवी मनातून भाषेचे बंधने न…
सांगे कुमुददळाचेनि ताटें । जो जेविला चंद्रकिरणें चोखटें ।तो चकोरु काई वाळुवंटें । चुंबितु आहे ।। १०७ ।। ज्ञानेश्वरी अध्याय…