Tu aani Mee poem by Veena Patil Kolhapur
...तू...आणि.....मी तू आहेस सधवा मी आहे ग विधवा हिरवीगार तुझी साडी मी नेसते पांढरी साडी.. हिरवा चुडा भरून हात माझा लपवते मुंडा हात.. तुझ्या गळ्यात डोरलं मीही होतं घातलेलं... तुला सवाष्णीचा मान माझा विधवेचा अपमान... तुझ्या जोडव्याची किणकिण माझी सावलीही अभागिन.... तुझं कुंकवाच कपाळ माझं दिसे पांढरं भाळ.... खणनारळ तुझ्या ओट्यात नुसता ब्लाउझ पिस माझ्या हातात. कुणी केला हा भेदभाव मला तुलाही नाही ठावं.... गजरा तुझ्या अंबाड्यावर माझ्या अंबाड्यावर पदर.... तू सवाष्णीचा तोरा मिरवत मी विधवेची शिक्षा भोगत... रूढी परंपरा तू जपत मन मारून मी जगत.... दे सारे बंधन झुगारून दाखव सौभाग्यअलंकार घालून करते सुरुवात माझ्यापासून घेतेसर्वांची बोलणी ऐकून.... नाही कुणास घाबरणार हाच समाज नंतर वाहवा करणार. कवयित्री - वीणा पाटील, कोल्हापूर
मातीला आकार देणाऱ्या कुंभाराच्या हातात केवळ मडके घडत नाही; त्या हातातून मानवी संस्कृतीचा इतिहास आकार…
अखिल महाराष्ट्र इतिहास परिषदेची घोषणा सिंधुदुर्गनगरी : गेली २६ वर्षे सातत्याने केलेल्या कातळशिल्प संशोधन कार्याची…
विशेष आर्थिक लेख भारतीय विमा नियामक व विकास प्राधिकरणाने (म्हणजे आयआरडीएआय ) देशभरातील विमा वितरण…
विश्व किती मोठे आहे, त्याची व्याप्ती किती आणि त्यातील प्रत्येक कणाची मोजदाद कशी करायची, हा…
साहित्य अकादमी विजेते पंजाबी लेखक सत्यपाल भिखी यांचे भाषांतर पंजाब पटियाला येथे प्रकाशन सोहळा अजय…
महाराष्ट्रावरील कर्जाचे वास्तव्य महाराष्ट्राच्या कर्जाचा आकडा सातत्याने वाढत असताना अर्थसंकल्पाबाहेरील कर्ज, वाढता व्याजाचा बोजा आणि…