गंध पावसाचा सांग पावसाच्या थेंबा गंध तुझा की मातीचा यात चाहूल उद्याची कां हा आठव स्मृतींचा जन्म जन्माचं गुपीत गेली…
उपाशी चिमणीचाखोल आवाजकेळीच्या पानासारखाचिरत जातो जिवालाअशावेळीभयव्याकुळ वाऱ्याची पावलंशोधू लागतातमातीच्या हातावरीलकोंभ काळोखाच्या मिठीतल्याभयभीतपायवाटांसाठीजागत राहतातचंद्राच्या पापण्या … ऋतुंच्या फुटव्यासाठीस्वप्नांचे रुजवेघालायला हवेतहा धीर…
चेहरा हरवलेल्या लेकी मैत्रिणी, बहिणी जातानाघेऊन जातातमोगऱ्यांचे ऋतूआणि जुईसारख्या भावजयायेत राहतात घराघरांततेव्हा अवघड असतेएखाद्या लेकीनेत्या गावात जन्मभर राहणे सन्मानाचा पाहुणचारक्वचितच…
कुठला चावट भुंगा साताऱ्याचा का सांगा ?वय तरी बगा पाव्हणं तुमचं वय तरी बगा पैलवान गडी असून कवळी दिसते मुखातचमचम…
विलास कुलकर्णी यांची कविता मनाची पालखी l आपणच भोई lजगभर नेई l निमिषात l पालखीत आले l परिवार मुले lविस्मरण…