Manachi palakhi poem by Vilas Kulkarni
विलास कुलकर्णी यांची कविता
मनाची पालखी l आपणच भोई l
जगभर नेई l निमिषात l
पालखीत आले l परिवार मुले l
विस्मरण झाले l विठ्ठलाचे l
अचपळ मन l खोटी मोह माया l
काया गेली वाया l विकारात l
अज्ञानी पामर l नाहीं ब्रह्मज्ञान l
जिणे नामाविन l व्यर्थ भासे l
आप्पा म्हणे नित्य l संसारी राहून l
करावे स्मरण l श्रीहरीचे l
विलास कुलकर्णी (आप्पा )
मीरा रोड
गणेशोत्सवाच्या काळात गणरायाला प्रिय असलेल्या विविध वनस्पतींचे धार्मिक, पौराणिक आणि आयुर्वेदिक महत्त्व जाणून घेण्याची परंपरा…
डोळे पाहतात, कान ऐकतात, त्वचा स्पर्श जाणते; पण या सगळ्या अनुभवांची जाणीव नेमकी कोणाला होते?…
झाडांची संख्या वाढली म्हणजे जंगल समृद्ध झालं, असा समज एखाद्या सरकारला किती महागात पडू शकतो?…
विदर्भ, मराठवाड्यात मोठ्या सरींचा अंदाज; राजस्थानमधून मान्सूनच्या परतीचा प्रवास सुरू मुंबई : नैऋत्य मोसमी वाऱ्यांनी…
पगार जेमतेमच... त्यातच संसार नुकताच सुरू झाला होता आणि गरजा मात्र दिवसेंदिवस वाढत होत्या. गावापासून…
शाळा वाचवा - शिक्षण वाचवा या मागणीच्या चळवळीचे महत्व अधोरेखित करणारा लेख. गावच्या वेशीवरची शाळा…