म्हणूनि आखरामाजि सांपडे । कीं कानावरी जोडे ।हें तैसें नव्हे फुडें । त्रिशुद्धी गा ।। ३१६ ।। ज्ञानेश्वरी अध्याय सहावा…
आता महाशून्याचां डोही । जेथ गगनासीचि ठावो नाहीं ।तेथ तागा लागेल काई । बोलाचा या ।। ३१५ ।। ज्ञानेश्वरी अध्याय…
पाठीं तेथेंचि तो भासळला । तव शब्दांचा दिवो मावळला ।मग तयाहि वरी आटु भविन्नला । आकाशाचा ।। ३१४ ।। ज्ञानेश्वरी…
भ्रूलता मागिलीकडे । मकाराचेंचि आंग न मांडे ।सडेया प्राणा सांकडे । गगना येतां ।। ३१३ ।। ज्ञानेश्वरी अध्याय सहावा ओवीचा…
म्हणोनि तेथिंची मातु । न चढेंचि बोलाचा हातु ।जेणें संवादाचिया गांवाआंतु । पैठी कीजे ।। ३११ ।। ज्ञानेश्वरी अध्याय सहावा…
गगनीं गगन लया जाये । ऐसें जें कांहीं आहे ।तें अनुभवें जो होये । तो होऊनि ठाके ।। ३१० ।।…
तेवीं पिंडाचेनि मिषें । पदीं पद प्रवेशे ।तें एकत्व होय तैसें । पंडुकुमरा ।। २०८ ।। ज्ञानेश्वरी अध्याय सहावा ओवीचा…
पैं मेघाचेनि मुखीं निवडला । समुद्र कां वोघीं पडिला ।तो मागुता जैसा आला । आपणपेयां ।। ३०७ ।। ज्ञानेश्वरी अध्याय…
तंव महाभूतांची जवनिक फिटे । मग दोहींसि होय झटें ।तेथ गगनासकट आटे । समरसीं तिये ।। ३०६ ।। ज्ञानेश्वरी अध्याय…
मग ब्रह्मरंध्री स्थिरावोनी । सोहमभावाचिया बाह्या पसरूनी ।परमात्मलिंग धांवोनी । आंगा घडे ।। ३०५।। ज्ञानेश्वरी अध्याय सहावा ओवीचा अर्थ -…