इये अभ्यासीं जे दृढ होती । ते भरवसेनि ब्रह्मत्वा येती ।हें सांगतियाचि रीती । कळलें मज ।। ३३० ।। ज्ञानेश्वरी…
जें महाभूतांचें बीज । जें महातेजाचें तेज ।एवं पार्था जें निज । स्वरूप माझें ।। ३२३ ।। ज्ञानेश्वरी अध्याय सहावा…
ऐसे शब्दजात माघौतें सरे । तेथ संकल्पाचें आयुष्य पुरे ।वाराही जेथ न शिरे । विचाराचा ।। ३१९ ।। ज्ञानेश्वरी अध्याय…
म्हणूनि आखरामाजि सांपडे । कीं कानावरी जोडे ।हें तैसें नव्हे फुडें । त्रिशुद्धी गा ।। ३१६ ।। ज्ञानेश्वरी अध्याय सहावा…
तेवीं पिंडाचेनि मिषें । पदीं पद प्रवेशे ।तें एकत्व होय तैसें । पंडुकुमरा ।। २०८ ।। ज्ञानेश्वरी अध्याय सहावा ओवीचा…
पैं मेघाचेनि मुखीं निवडला । समुद्र कां वोघीं पडिला ।तो मागुता जैसा आला । आपणपेयां ।। ३०७ ।। ज्ञानेश्वरी अध्याय…
तंव महाभूतांची जवनिक फिटे । मग दोहींसि होय झटें ।तेथ गगनासकट आटे । समरसीं तिये ।। ३०६ ।। ज्ञानेश्वरी अध्याय…
मग ब्रह्मरंध्री स्थिरावोनी । सोहमभावाचिया बाह्या पसरूनी ।परमात्मलिंग धांवोनी । आंगा घडे ।। ३०५।। ज्ञानेश्वरी अध्याय सहावा ओवीचा अर्थ -…
ते ओंकाराचिये पाठी । पाय देत उठाउठी ।पश्यंतीचिये पाउटी । मागां घाली ।। ३०३ ।। ज्ञानेश्वरी अध्याय सहावा ओवीचा अर्थ…
मग जालंधर सांडी । ककारांत फोडी ।गगनाचिये पाहाडीं । पैठी होय ।। ३०२ ।। ज्ञानेश्वरी अध्याय सहावा ओवीचा अर्थ -…