Papani Poem by Vilas kulkarni
पापणी सानुल्या तुझ्या स्वप्नील नयनी पदर होतसे अवखळ पापणी मम अंतरी जरा पहा डोकावूनी सखे कधी होशील माझी राणी ? लकाकणारे डोळे चित्तचोर भोळे संवाद साधणारे आहेत निराळे एक नेत्रकटाक्ष दे उचलून पापणी सखे कधी होशील माझी राणी ? अजूनही दिसते बाहुली खेळातली अनमोल ठेवा त्या दिव्य स्वर्गातली नभांगणातील तारका मनमोहिनी सखे कधी होशील माझी राणी ? येतील क्षण सुखाचे उभय जीवनी आता गाऊ नको दुःखद विरहणी ये हसत पुसून टाक जुनी कहाणी सखे कधी होशील माझी राणी ? विलास कुलकर्णी
परिस्थिती प्रतिकूल असली की माणूस खचतो की घडतो, हे त्याच्या तडजोडीच्या वृत्तीवर आणि संघर्ष करण्याच्या…
विशेष आर्थिक लेख. देशातील उद्योग समूहांमध्ये टाटांचे नाव अग्रस्थानी आहे.या समूहाची प्रमुख कंपनी टाटा सन्स…
शाळेच्या ताटात वाढलेला घास हा केवळ दुपारचे जेवण नसतो; तो देशाच्या भावी पिढीच्या आरोग्याचा आणि…
नवी दिल्ली - ललित कला अकादमी अर्थात राष्ट्रीय कला अकादमीतर्फे 65 व्या राष्ट्रीय कला प्रदर्शनाचे…
'आम्ही साहित्यप्रेमी'च्या कार्यक्रमात प्रतिपादन सिंधुदुर्गनगरी: अभिनय जिवंत आणि नैसर्गिक असावा लागतो, तो कृत्रिम असून चालत…
भारताच्या ग्रामीण अर्थव्यवस्थेचा चेहरामोहरा बदलणारी क्रांती बंद कारखान्यांच्या भिंतीआड नव्हे, तर गावागावातील दूध संकलन केंद्रांपासून…