पाठीं तेथेंचि तो भासळला । तव शब्दांचा दिवो मावळला ।मग तयाहि वरी आटु भविन्नला । आकाशाचा ।। ३१४ ।। ज्ञानेश्वरी…
अर्जुना एऱ्हवीं तरी । इया अभिप्रायाचा जे गर्वु धरी ।ते पाहें पां वैखरी । दुरी ठेली ।। ३१२ ।। ज्ञानेश्वरी…
म्हणोनि तेथिंची मातु । न चढेंचि बोलाचा हातु ।जेणें संवादाचिया गांवाआंतु । पैठी कीजे ।। ३११ ।। ज्ञानेश्वरी अध्याय सहावा…
तेवीं पिंडाचेनि मिषें । पदीं पद प्रवेशे ।तें एकत्व होय तैसें । पंडुकुमरा ।। २०८ ।। ज्ञानेश्वरी अध्याय सहावा ओवीचा…
पैं मेघाचेनि मुखीं निवडला । समुद्र कां वोघीं पडिला ।तो मागुता जैसा आला । आपणपेयां ।। ३०७ ।। ज्ञानेश्वरी अध्याय…
तंव महाभूतांची जवनिक फिटे । मग दोहींसि होय झटें ।तेथ गगनासकट आटे । समरसीं तिये ।। ३०६ ।। ज्ञानेश्वरी अध्याय…
मग ब्रह्मरंध्री स्थिरावोनी । सोहमभावाचिया बाह्या पसरूनी ।परमात्मलिंग धांवोनी । आंगा घडे ।। ३०५।। ज्ञानेश्वरी अध्याय सहावा ओवीचा अर्थ -…
पुढां तन्मात्रा अर्धवेरी । आकाशाचां अंतरी ।भरती गमे सागरीं । सरिता जैशी ।। ३०४ ।। ज्ञानेश्वरी अध्याय सहावा ओवीचा अर्थ…
ते ओंकाराचिये पाठी । पाय देत उठाउठी ।पश्यंतीचिये पाउटी । मागां घाली ।। ३०३ ।। ज्ञानेश्वरी अध्याय सहावा ओवीचा अर्थ…
मग जालंधर सांडी । ककारांत फोडी ।गगनाचिये पाहाडीं । पैठी होय ।। ३०२ ।। ज्ञानेश्वरी अध्याय सहावा ओवीचा अर्थ -…