नाच रे मोरा आंब्याच्या वनात..!

हातकणंगले ( जि. कोल्हापूर ) सोडलं की कोयना एक्सप्रेस निमशिरगावमध्ये थांबते. याचं बऱ्याच लोकांना आश्चर्य वाटतं ? फक्त चार जण उतरतात. कसलीही इमारत नाही. कोणी प्रवासी चढत नाही तरीही कोयना एक्सप्रेस थांबते. सर्वांना आश्चर्याचा सुखद धक्का बसतो. आता गाडी थोडी पुढ आली की ब्रिज साठी केलेला भराव एका टेकडीसारखा दिसतो. तिथ दररोज मोर दिसतात. कधी पळणारे तर कधी क्वचितच पिसारा फुलवणारे पण दररोज दिसतात. लहान मुलांना मोर दिसला की मुलांच्या आनंदाला उधान येतं.
” डॅडी.. डॅडी.. मोर.. मोर…!”
डब्यातले बरेच जण उजवीकडे बघतात. “मम्मा, मोर..मोर.. ” तोपर्यंत मम्माच इंग्लिश उफाळून येतं.(माझा इंग्रजीला अजिबात विरोध नाही. उलट मराठी पोरांनी दिल्लीचा मीडिया इंग्रजीतून गाजवावा हे माझं स्वप्न आहे.)
” बेटा हा एस एस पीकॉक.. पीकॉक”
मला लवकर करंटच आला नाही. मग बी.डी.ओ. बापू आठवले. पीकॉक… पि….कॉक.. स्पेलिंग नाही आलं की लांब छडीने डोक्यात टंनकण मारायचे. मग कळलं ती बाई मोर या सुंदर शब्दाऐवजी त्याला पीकॉक म्हणायला सांगते. तिचा नवरा “हो.. हा.. बेटा एस.. एस.. पीकॉक”.
मग मोरावरनं चर्चा सुरू झाल्या. आमच्या एका सहप्रवाशाला राहवलं नाही.
” मॅडम इथे रोजच मोर दिसतात” मॅडमनी लगेचच रिप्लाय दिला… मोरावरनं आठवलं आम्ही प्ले ग्रुपला असताना एक छानसं सॉंग होतं. आय थिंक ते मराठीत होतं…. माझ्या मनातला मोर नाचू लागला. “नाच रे मोरा आंब्याच्या वनात, नाच रे मोरा नाच” “काळा काळा कापूस पिंजला रे…ढगांशी वारा झुंजला रे.. आता तुझी पाळी वीज देते टाळी.. फुलव पिसारा नाच… नाच रे मोरा आंब्याच्या वनात नाच रे मोरा नाच”.
त्या बाईचं व तिचा नवरा जो अर्धी चड्डी व टी-शर्ट घालून प्रवास करत होता. गंमत वाटली. फॉरेनवरून हे लोन भारतात आलं. प्रवासात बर्मुडा टी-शर्ट घालायच. फॉरेनर ची उंची, त्यांचा रंग, त्यांचे केस शोभतं त्यांना. टी-शर्ट बर्मुडा प्रवासात. आपल्या कोयनेतले शहरात जाणारे हे अवलिया पाहिले की (बियर्स)ची आठवण येते. बरमूडावर टी-शर्ट बघून कसनुस वाटतं. पण पर्याय नाही. जे शोभेल ते करावं माणसानं. जाऊदे विषय नको तिकडे निघाला. “मम्मा काय सॉंग होतं ग ते? तो छोटा कुरकुरे खात मम्माला विचारत होता. हा.. एस.. बेटा..बेटा.. पीकॉक डान्स इन द गार्डन ऑफ मॅंगो… बहुतेक इन मराठी.. नाच रे मोरा.. असंच काहीतरी होतं…. आय फरगेट दॅट सॉंग… मला सहन होईना मी माझं बोचकं… घेऊन मागच्या डब्यात गेलो.

रवी राजमाने

टीम इये मराठीचिये नगरी

Recent Posts

अजय कांडर यांच्या ‘युगानुयुगे तूच’ दीर्घ कवितेचा पंजाबी अनुवाद प्रकाशित Punjabi Translation of Ajay Kandar’s Epic Poem Yuganuye Tuich

साहित्य अकादमी विजेते पंजाबी लेखक सत्यपाल भिखी यांचे भाषांतर पंजाब पटियाला येथे प्रकाशन सोहळा अजय…

11 hours ago

महाराष्ट्राच्या कर्जाचा डोंगर वाढतोय; विकासासाठी पैसा उरणार किती? Maharashtra’s Debt Soars: How Much Development Funding Is Left?

महाराष्ट्रावरील कर्जाचे वास्तव्य महाराष्ट्राच्या कर्जाचा आकडा सातत्याने वाढत असताना अर्थसंकल्पाबाहेरील कर्ज, वाढता व्याजाचा बोजा आणि…

12 hours ago

मनाचे अंतरंग खोलणारे ‘ रंगतरंग अस्मितेचे ‘

बारा वर्षांच्या प्रदीर्घ अवकाशानंतर कवयित्री अस्मिता इनामदार यांचा ‘रंगतरंग अस्मितेचे’ हा काव्यसंग्रह वाचकांच्या भेटीला आला…

2 days ago

वडोदऱ्यात रंगणार ‘ पहिले सयाजीराजे गायकवाड मराठी साहित्य संमेलन’!

२५ ऑक्टोबर रोजी संमेलन; ऐतिहासिक नगरीत मराठीचा जागर रंजनादेवी भोईटे स्वागताध्यक्ष, तर मानसी म्हसकर निमंत्रक…

3 days ago

देवांचा मान अन् धर्माचा जीर्णोद्धार करणारा राम

धर्माचा ऱ्हास झाला की केवळ धार्मिक परंपरा कमकुवत होत नाहीत, तर समाजातील न्याय, नीती, कर्तव्य…

3 days ago

कोकणचे गवत मराठवाड्याच्या गुरांसाठी का नाही?

निवेदिता प्रतिष्ठानचे अध्यक्ष डॉ. प्रशांत परांजपे यांनी कोकणातील उपलब्ध गवताचा उपयोग मराठवाड्यातील दुष्काळग्रस्त जनावरांसाठी चारा…

3 days ago