जें महाभूतांचें बीज । जें महातेजाचें तेज ।एवं पार्था जें निज । स्वरूप माझें ।। ३२३ ।। ज्ञानेश्वरी अध्याय सहावा…
जें विश्वाचे मूळ । जें योगदुमाचें फळ ।जें आनंदाचें केवळ । चैतन्य गा ।। ३२२ ।। ज्ञानेश्वरी अध्याय सहावा ओवीचा…
जें आकाराचा प्रांतु । जें मोक्षाचा एकांतु ।जेथ आदि आणि अंतु । विरोनी गेले ।। ३२१ ।। ज्ञानेश्वरी अध्याय सहावा…
जैं कहीं दैवें । अनुभविलें फावे ।तैं आपणचि हें ठाकावें । होऊनियां ।। ३१७ ।। ज्ञानेश्वरी अध्याय सहावा ओवीचा अर्थ…
म्हणूनि आखरामाजि सांपडे । कीं कानावरी जोडे ।हें तैसें नव्हे फुडें । त्रिशुद्धी गा ।। ३१६ ।। ज्ञानेश्वरी अध्याय सहावा…
पाठीं तेथेंचि तो भासळला । तव शब्दांचा दिवो मावळला ।मग तयाहि वरी आटु भविन्नला । आकाशाचा ।। ३१४ ।। ज्ञानेश्वरी…
अर्जुना एऱ्हवीं तरी । इया अभिप्रायाचा जे गर्वु धरी ।ते पाहें पां वैखरी । दुरी ठेली ।। ३१२ ।। ज्ञानेश्वरी…
म्हणोनि तेथिंची मातु । न चढेंचि बोलाचा हातु ।जेणें संवादाचिया गांवाआंतु । पैठी कीजे ।। ३११ ।। ज्ञानेश्वरी अध्याय सहावा…
आतां दुजें हन होतें । कीं एकचि हें आइतें ।ऐशिये विवंचनेपुरतें । उरेचिना ।। ३०९ ।। ज्ञानेश्वरी अध्याय सहावा ओवीचा…
पाठीं आपण एकला उरे । परि शरीराचेनि अनुकारें ।मग तोही निगे अंतरे । गगना मिळे ।। ३०० ।। ज्ञानेश्वरी अध्याय…