Trees Forgive and Grow Again A Poem by Balkrishna Lalit
झाडे सारे काही विसरतात
आणि
झाडावर चरून गेलेले पक्षी..?
सावलीला कधीकाळी बसलेले पांथस्थ…?
विसरून जातात
झाडांना…!
अशावेळी झाडांनी तक्रार तरी
कुणाकडे मांडावी ?
मग स्वतःचे अस्तित्व असेपर्यत
झाडे आपआपसात
कुजबुजतात.
देवस्की करतात
ढोल बडावतात..
प्रार्थना म्हणतात..
गा-हाणीही घालतात…
‘देव’ही कुदवतात.. झाडे.
त्यांचे कुणीच ऐकत नाही
तेव्हा मात्र
झाडे…मिसळून जातात
मातीत.
पण पाऊस पडून गेल्यावर
पुन्हा अंकुरतात झाडे
कृतघ्न मतलबी दुनयेसाठी.
झाडे निःष्पापपणे
पुन्हा
वाढतात. .
त्यांना दिवसागणिक पालवी फुटते, मग… पुन्हा
फुलतात..फळतात झाडे.
नि
पुन्हा तोच नवा नियतीचा डाव
खेळतात. झाडे.
अगदी अव्याहतपणे…
निरंतर ..अखंड .
कवी – बाळकृष्ण लळीत
माणसाच्या बुद्धीत उमटणारा विचार, अंतःकरणात जागणारे ज्ञान, ओठांवर येणारे सत्य, क्षमेतून प्रकटणारी करुणा आणि सुख-दुःखाच्या…
मुंबई - ग्राहकांच्या हिताचे रक्षण करण्यासाठी आणि अन्न सुरक्षा सुनिश्चित करण्यासाठी, भारतीय अन्न सुरक्षा आणि…
विदर्भ साहित्य संघ, नागपूर चे तिसरे जिल्हा साहित्य संमेलन वर्धा येथे झाले. यामध्ये डॉ .राजेंद्र…
‘स्टडी इन इंडिया’चे २०३० पर्यंत दोन लाखांचे लक्ष्य; जागतिक विद्यापीठांच्या शर्यतीत भारताला अजून मोठी झेप…
एकत्वातून विश्वाचा विस्तार; ‘मी’पासून मन आणि मनापासून सृष्टीची निर्मिती सृष्टीच्या आरंभी काय होते? देव, जीव,…
गेल्या काही दिवसांत साखरेच्या कारखाना दरात सुमारे 20% घट झाली असून किरकोळ दरातही कालपासून घट…