Umesh Laxman Parvar Poem Dukhala awar ghal mansa
दु:खाला आवर घाल माणसा नशीब माणसाला वैभव आहे सुख हे आंधळे प्रेमासारखे जीवन ओकर ती स्पष्ट आहे दोन्ही जीवाला घाव देते आसरेची आस मनी असून आटले रे अनुभव मानवतेचे दूर तू जाता हदय गेले तुटून भाव मनाचे कळले नाही जीव गुंतता एकमेकांशी हरून गेलो कसे ? हे जीवन तुटले बंधन सुख अपुले जगी दोन्ही मनाची कहाणी कळली नाही अजूनही कुणाला ? आसंवाची कळा सोसता आसंवे ही येती डोळयामधून मी अर्थ बदल करून गेलो वळणावर ती घटका घटका वाट पाहूनी सुखाची नी सुखाची आसंवाना थांबवू न शकलो उमेश लक्ष्मण परवार, गोवा मो. ९६३७१६४१८९
गायत्री मंत्राचे सामर्थ्यही केवळ त्याच्या ध्वनीत नसून, त्यातून व्यक्त होणाऱ्या प्रार्थनेत आणि त्या प्रार्थनेनुसार स्वतःला…
ओळख: वेगळी वाट चोखाळणाऱ्या नवदुर्गांची..!..४ शिक्षणाला समाजसेवेची जोड, मुलींच्या स्वप्नांना बळ आणि तंत्रज्ञानाच्या माध्यमातून विद्यार्थ्यांना…
व्यवस्थेतील दांभिकपणा, सामाजिक वास्तव आणि पुरोगामीत्वातील सोंग यांवर प्रखर शब्दांत आसूड ओढणाऱ्या नागपूरचे कवी लोकनाथ…
वडोदऱ्यात २५ ऑक्टोबरला भरणार ऐतिहासिक २०० वे ‘सयाजीराजे गायकवाड मराठी साहित्य संमेलन’ संमेलनाध्यक्षपदी साहित्यिक किशोर…
ओळख: वेगळी वाट चोखाळणाऱ्या नवदुर्गांची..!..५ घरची हलाखीची परिस्थिती, शिक्षणात आलेले अडथळे आणि कुटुंबाची मोठी जबाबदारी…
विशेष आर्थिक लेख भारतात श्रीमंत व गरीब यांच्यातील दरी वाढत आहे का? या प्रश्नाचे सरळ…