मानवजातीसमोर उभे असलेले सर्वात मोठे आव्हान कोणते ? युद्ध, भूक, दारिद्र्य, सामाजिक संघर्ष… की अजून काही? खरे तर हवामान बदल, जैवविविधतेचा ऱ्हास, पाण्याचे संकट, वननाश, प्रदूषण ही सर्व आव्हाने कोणत्याही एका देशापुरती मर्यादित नाहीत. ती संपूर्ण मानवजातीच्या भविष्यासमोर उभी आहेत. म्हणूनच ‘विश्वभारती’ या संकल्पनेची खरी गरज आज अधिक प्रकर्षाने जाणवते.
मानव एकच, पृथ्वी एकच म्हणून पर्यावरणविषयक विचारही एकाच धाग्याने बांधला गेला पाहिजे. या जागतिक भावनेवर आधारितच जगभरातील अनेक व्यक्ती, वैज्ञानिक, संस्था आणि चळवळी पर्यावरण संवर्धनासाठी मोठ्या प्रमाणात कार्य करत आहेत. या सर्वांचे ध्येय एकच पृथ्वीचे संरक्षण, जैवविविधतेचे रक्षण आणि भावी पिढ्यांना सुरक्षित वारसा.
जागतिक पातळीवरील पर्यावरणीय संकट : विश्वभारती संकल्पनेची तातडी
हवामान बदल – सर्वांची एकत्र लढाई
उष्णतेची तीव्रता, दुष्काळ, पूर, चक्रीवादळे, महासागरातील अम्लीकरण — या संकटांना सीमा नाहीत. म्हणूनच सर्व देशांनी सीमा ओलांडून एकत्र विचार करणे अत्यावश्यक आहे.
जैवविविधतेचा विनाश
दररोज पृथ्वीवरील अनेक प्रजाती नामशेष होत आहेत. जंगल नष्ट होत आहेत. प्रत्येक प्रजाती म्हणजे एका भाषेसारखी, एका ज्ञानपरंपरेसारखी — तिचा ऱ्हास म्हणजे मानवतेच्या विश्वभारती वारशाचा ऱ्हास.
नैसर्गिक साधनसंपत्तीचे अति-शोषण
पाणी, जमीन, खनिज संपत्ती — सर्वच ठिकाणी अति-उपसा सुरू आहे. या समस्येचे उत्तरही जागतिक सहकार्य आणि सामूहिक जबाबदारी यातच आहे.
विश्वभारती संकल्पनेवर काम करणाऱ्या जागतिक व्यक्तींचे उल्लेखनीय कार्य
१. वांगारी मथाई (केनिया) – ग्रीन बेल्ट मूव्हमेंट
नोबेल शांतता पुरस्कार विजेत्या वांगारी मथाई यांनी आफ्रिकेत ५ कोटींपेक्षा जास्त झाडे लावली. महिलांना पर्यावरण संवर्धनात जोडण्याचा आदर्श मॉडेल जगभर प्रसिद्ध.
२. डेविड अटेनबरो (ब्रिटन) – जगाच्या जैवविविधतेचा दूत
‘प्लॅनेट अर्थ’, ‘अ लाइफ ऑन अवर प्लॅनेट’ सारख्या डॉक्युमेंट्रीद्वारे पृथ्वीचे सौंदर्य व संकट जगासमोर मांडले. त्यांचे कार्य म्हणजे संपूर्ण मानवतेला एकत्र येण्यासाठी दिलेला जागतिक संदेश.
३. ग्रेटा थनबर्ग (स्वीडन) – युथ क्लायमेट मूव्हमेंट
“Fridays for Future” चळवळ जगातील ७०+ देशांत पसरली. तरुण पिढीला पर्यावरणाबाबत तीव्र जागरूकता निर्माण केली.
४. जेने गुडॉल (यूके) – चिंपांझी संरक्षण व ‘रूट्स अँड शूट्स’ चळवळ
चिंपांझीवरील संशोधनातून मानव–निसर्ग नात्याला नवीन अर्थ दिला. त्यांच्या संस्था आज १०० हून अधिक देशांमध्ये कार्यरत आहेत.
५. अल गोर (अमेरिका) – क्लायमेट रिअॅलिटी प्रोजेक्ट
हवामान बदलावर जागतिक धोरणे व जागरूकता निर्मिती. त्यांची डॉक्युमेंट्री An Inconvenient Truth ने जगाचे डोळे उघडले.
पर्यावरण संवर्धनासाठी जागतिक पातळीवर कार्य करणाऱ्या संस्था
१. UNEP – United Nations Environment Programme
हवामान बदल, जैवविविधता, प्रदूषण नियंत्रणावरील जगातील सर्वात मोठा आंतरराष्ट्रीय कार्यक्रम.
२. IPCC – International Panel on Climate Change
हवामान बदलावर जागतिक वैज्ञानिकांचे संयुक्त संशोधन.
राष्ट्रांच्या निर्णय प्रक्रियेला हातभार.
३. WWF – World Wide Fund for Nature
वन्यजीव संरक्षण, समुद्री जीवन, वनसंवर्धन.
१०० पेक्षा जास्त देशांत सक्रिय.
४. IUCN – International Union for Conservation of Nature
जगातील रेड लिस्ट बनवणारी संस्था.
संकटग्रस्त प्रजाती ओळखणे व संरक्षणाची दिशा.
५. Greenpeace
औद्योगिक प्रदूषण, प्लास्टिक संकट, तेल उत्खनन, वननाशाविरोधात जागतिक मोहिमा.
निषेध आणि चळवळींच्या माध्यमातून पर्यावरण रक्षण.
६. Earthwatch Institute
जनतेला प्रत्यक्ष संशोधनात सहभागी करून घेणारी संस्था.
“Citizen Science” संकल्पना जगभर लोकप्रिय केली.
आशिया व भारतातील कार्य : विश्वभारतीची जिवंत उदाहरणे
१. भारताची ‘चिपको चळवळ’
महिलांच्या पुढाकारातून हिमालयातील जंगल वाचवण्याची जागतिकदृष्ट्या महत्त्वाची चळवळ.
२. सुंदरलाल बहुगुणा आणि ‘गंगा संरक्षण आंदोलन’
नदी संवर्धनाचे जगातले पहिले मोठे जनआंदोलन.
३. मेडागास्कर व अमेझॉनचे स्थानिक समुदाय
आदिवासी ज्ञानपद्धतींचा आधार घेऊन जंगल संवर्धन.
४. सिंगापूरचे ‘नेचर-बेस्ड सिटी’ मॉडेल
शहरी विकास व पर्यावरण यांचे संतुलन साधणारे आदर्श मॉडेल.
विश्वभारती संकल्पना : पर्यावरणासाठी जागतिक नकाशा
आजची परिस्थिती स्पष्टपणे सांगते :
एका देशाच्या हातात पृथ्वीचे भविष्य नाही; ते संपूर्ण जगाच्या सामूहिक प्रयत्नांवर अवलंबून आहे. म्हणूनच विश्वभारती या संकल्पनेचा पर्यावरणीय अर्थ :
पृथ्वी सर्वांची — तिला वाचवणे हे सर्वांचे कर्तव्य
सीमा नाहीत, जबाबदाऱ्या आहेत
स्थानिक ज्ञान + जागतिक विज्ञान = पर्यावरण संरक्षण
विचारांचा जागतिक संवाद = उपायांची जागतिक अंमलबजावणी
पृथ्वीची रक्षा हीच खरी विश्वभारती
जगभरातील लेखक, वैज्ञानिक, कार्यकर्ते, संस्था — सर्व जण एकच संदेश देतात :
पृथ्वीचे रक्षण म्हणजे मानवतेचे रक्षण.
जर भाषा, संस्कृती, साहित्य या सर्वांमध्ये विश्वभारतीचा भाव जागा झाला तर पर्यावरण संवर्धन ही केवळ चळवळ राहणार नाही, तर जागतिक संस्कृती बनेल.
आपली पृथ्वी — आपला एकच वारसा. त्यासाठी सर्वांनी एकत्र येणे हीच काळाची गरज.
हीच विश्वभारतीची खरी व्याख्या — आणि भविष्यासाठीचा सर्वात महत्त्वाचा मार्ग.
Discover more from इये मराठीचिये नगरी
Subscribe to get the latest posts sent to your email.
