अधीर मन झाले
टाळ, मृदुंगात दंग झाला
भक्तीचाहा पुर लोटला
अधीर मन माझे किती
नयनातही विरह दाटला…
तुझे नाम ओठात राही
प्रपंचाला विसरुन जाई
अखंड हरीनाम गजर
तुझ्या भक्तीत लीन होई…
पायी चालतो दिनरात
नाही भुक आणि तहान
उनपावसाला झेलत
पायात राहीना वहाण…
जगताचा आहे रखवाला
भार सारा वहातो
संकटावरी करुनी मात
भक्त आनंदी रहातो…
भेट होईल पंढरपुरी
पाय ओढीने चालतो
तुझ्या चरणाशी आम्ही
नतमस्तक होतो….
सौ सीमा मंगरूळे तवटे, वडूज
Discover more from इये मराठीचिये नगरी
Subscribe to get the latest posts sent to your email.
