आतां पार्था निःशंकु होई । या संग्रामा चित्त देई ।
एथ हें वांचूनि कांहीं । बोलों नये ।। १९१ ।। ज्ञानेश्वरी अध्याय तिसरा
ओवीचा अर्थ – आतां अर्जुना, संशय टाकून दे आणि या युद्धाकडे लक्ष दे. या प्रसंगी युद्धाशिवाय दुसरी गोष्ट बोलूं नकोस.
ही ओवी संत ज्ञानेश्वरांनी भगवद्गीतेच्या तिसऱ्या अध्यायातील एक अत्यंत महत्त्वाचा संदेश स्पष्ट करण्यासाठी रचली आहे. येथे श्रीकृष्ण अर्जुनाला कर्मयोगाचा उपदेश करत आहेत आणि युद्धाच्या प्रसंगी त्याच्या मनातील संकोच, शंका आणि मोह दूर करून त्याला निःसंकोचपणे युद्धात उतरायला सांगत आहेत.
शब्दशः अर्थ व स्पष्टीकरण:
“आतां पार्था निःशंकु होई”
“हे पार्था (अर्जुना), आता तुझ्या मनातील सर्व शंका सोडून दे.”
अर्जुन युद्धभूमीवर उभा असताना त्याच्या मनात दुविधा होती. त्याला वाटत होते की, आपले नातेवाईक, गुरुजन आणि बंधु-बांधव यांच्या विरुद्ध युद्ध करणे अधार्मिक ठरेल. परंतु श्रीकृष्ण त्याला सांगतात की, हे युद्ध फक्त व्यक्तींसाठी नाही, तर धर्म आणि सत्यासाठी आहे.
म्हणूनच अर्जुनाने मनातील संकोच बाजूला ठेवून ठाम निश्चयाने युद्ध करायला हवे.
“या संग्रामा चित्त देई”
“या संग्रामात पूर्ण मन लाव.”
कर्म करताना एकाग्रता अत्यंत महत्त्वाची असते. अर्जुनाने आपल्या कर्तव्यावर लक्ष केंद्रित करून त्यात संपूर्णपणे तल्लीन व्हावे.
श्रीकृष्ण येथे कर्मयोगाचा गूढ अर्थ स्पष्ट करत आहेत – योग्य कर्म करणे हेच श्रेष्ठ आहे, आणि ते करताना मोह, शंका किंवा इतर मानसिक द्वंद्व ठेवू नयेत.
अर्जुनाने भावनेच्या आहारी न जाता युद्ध करणे हेच योग्य आहे.
“एथ हें वांचूनि कांहीं । बोलों नये ।।”
“याबद्दल अधिक काही बोलण्याची गरज नाही.”
श्रीकृष्ण इथे स्पष्ट सांगत आहेत की, या सत्याला समजून घेण्याव्यतिरिक्त काहीही करण्याची गरज नाही.
अर्जुनाने आता केवळ कृती करावी.
शंका, चर्चा, विवाद यापेक्षा प्रत्यक्ष कर्तव्याला महत्त्व द्यावे.
सांप्रदायिक व तत्वज्ञानिक दृष्टिकोन:
ही ओवी कर्मयोगाच्या सिद्धांताला ठामपणे सांगते. निष्काम कर्मयोग म्हणजेच फळाची अपेक्षा न ठेवता आपल्या कर्तव्याचे पालन करणे हेच जीवनाचे सार आहे.
श्रीकृष्णांनी गीतेत स्पष्ट केले आहे की,
मनुष्याने निष्कपटपणे आपले कर्म करावे.
शत्रू-मित्र, लाभ-हानि, जय-पराजय या द्वंद्वांमध्ये न अडकता, संपूर्ण समर्पणाने आपल्या कर्तव्याचे पालन करावे.
कर्म करताना भय, मोह, शंका आणि संकोच यांना स्थान नसावे.
आधुनिक जीवनाशी संबंध:
ही शिकवण आजही आपल्या दैनंदिन जीवनात लागू होते.
कार्य करताना शंका-कुशंका न बाळगता दृढ निश्चयाने पुढे जाणे आवश्यक आहे.
ध्येयाच्या वाटेवर अडथळे येतात, पण त्यावर मन केंद्रित करून योग्य कर्तव्य करणे हेच यशाचे रहस्य आहे.
जीवनात संघर्ष अनिवार्य आहे, पण त्याचा सामना आत्मविश्वासाने करावा.
निष्कर्ष:
ही ओवी श्रीकृष्णांच्या गीतेतील कर्मयोगाच्या महान तत्त्वज्ञानाचा सार आहे. मनात शंका ठेवून काहीही साध्य होत नाही. जेव्हा जीवनात मोठे निर्णय घ्यायचे असतात, तेव्हा संकोच, मोह, भीती दूर सारून आत्मविश्वासाने, मन एकाग्र करून पुढे जाणे आवश्यक आहे. “कर्तव्य हेच सर्वश्रेष्ठ आहे” – हेच या ओवीचे अंतिम संदेश आहे.
